بسم الله الرحمن الرحیم
 

صفر بامداد آخرین روز سال 93 زمان حرکت به سرزمینیه که قریب ده ساله میگم امسال دیگه میرم و نمیرم

اما انگار این دفعه فرق داره گرچه تا لحظه حرکت نرسه باورم نمیشه اما انگار جدی جدی رفتنی شدم.

راهی راه نور ... سرزمین شهادت....با تمام بی لیاقتی هام...

و قراره لحظه شروع بهار و سال جدید لحظه های آغازین ورودم به سرزمین عشق و نور باشه 

ذهنم عجیب خالیه

با وجود همه عکسها و تمام  فیلم ها وگزارش های تلویزیونی که هر سال با حسرت میدیدم واشکم رو سرازیر میکرد .. دارم در راه سرزمین ناشناخته ای قدم میگذارم

ذهنم خالیه.. فقط اشتیاقه و قلبی که این روزها و ساعات دوبله میزنه!

خیلی محتاجم به دعاهاتون خی لی خی لی ....

به قول سیمرغ جان من این جور مواقع  آدم رندی هستم و دایره دعام وسیعه حتما دعاگوی همه ی شما هستم

 

عیدتون سرشار از عشق و برکت و سعادت

تو لحظه های قشنگ دعا امام همیشه حاضرمون رو فراموش نکنیم

 

 

+  ۹۳/۱۲/۲۵    فاطمه  |